trochę mo parametrach

No i żeby już powiedzieć wszystko o klimatyzacji - kiedy czasem (raz na 2-3 dni obecnie), rankiem, na parterze, żona uważa, że mimo tych 20 stopni, odczuwa dyskomfort, to na dosłownie 10 minut, nie dłużej, włącza farelkę - czyli mały nadmuchowy ogrzewacz powietrza. W salonie 45 mkw to wystarczy, by minimalnym dodatkowym kosztem zlikwidować poranną surowość i żeby zrobiło się w pełni przyjaźnie aż do wieczora. Słowem - chyba już bardziej obecnie oszczędnie ustawić się tego ogrzewania u mnie nie da. Skokowa poprawa będzie mozliwa dopiero po dodatkowym dociepleniu strychu - drugą warstwa, wymianie okien i dociepleniu scian zewnętrznych... Ale to dopiero przyszłość. A powiedz mi czy termostat pokojowy na tych ustawieniach wyłącza się tzn czy na piecu 45 st nagrzewa mieszkanie do 21 stopni, pytam bo jak ja mam na 45 to nie może mi nagrzać do 21 stopni (przy około + 5 st) Widzę że mamy podobne zużycie gazu dobowe :D mi też wyszło 0,23 ale teraz nadrabiam żeby dogrzać mieszkanie. Też testuje różne ustawienia, odczytuję zużycie gazu rano o 8.00 i wieczorem o 20.00 można powiedzieć że mam dane co do zużycia dziennego i nocnego. Kocioł mam ustawiony na AUTO sam dobiera temperaturę w zależności od temp. na dworze i w zalezności od temp. zadanej w pomieszczeniu, wentylacji. Mówiąc krótko na kotle jest temp. minimalna (w tej chwili od 30-38 st.) która pozwoli nagrzać pomieszczenie do temp. nastawionej. od 20.00 do 8.00 przez ostatnie trzy noce średnie zużycie miałem 5,5m3 przy 21st. Dzisiaj ustawiłem na noc 20,5st zużycie 4,22m3 czyli obniżenie o 0,5st pozwala zaoszczędzić 1,28m3 przez 12h.  Zużycie na piec 60st eko 7-15 komfort 15-22 zuzycie od wczoraj od 7:00 5.56 czylii wniosek jest taki: identyczne jest zuzycie przy piecu nastawionym na 45st bo wczoraj wyszlo 5.55 wiec jest niemal identyczne, pewnie dlatego, ze wczoraj temperatura koło 18 dobiła do 21 stopni i piec przestał hulać (przy piecu na 45 st nie dobije do 21 i hula non stop) na jakąś godzinę wentylacja lub troche dłużej ale za to w domu -w moim odczuciu było zimniej bo grzejniki się wyziębiły (mąż oczywiście stwierdził że jemu ciepło:)
teraz piec przełączyłam spowrotem na 45 ale robie sobie wolne bo jutro nie ma szans na wstanie o 7:00:)
Wentylacja ciekawi mnie jakie będziesz miał zuzycie przy piecu na 50-daj znać. zużycie od wczoraj od 18:00 kiedy przełączyłam piec na 50 (16 godzin) 3.15m3 a od 7rano wczoraj zuzycie 5.79m3 ale piec od 7 był na 45 st najoszczedniejsze w moich obliczeniach jest 5.38m3
gdzie piec był w trybie eko 7-15 20st i komfort 15-22 ale nie nagrzewał sie do 21 stopni niestety
a najlepszy komfort cieplny w domu był przy ustawieniach
komfort 5-22 piec na 45-piec hulał caly dzien i w domu bylo bardzo przyjemnie ciepło i zuzycie niewielkie wentylacje- 5.55m/3 myśle ze poniżej 5m3 da rade zejśc....wyłączyć piec i siedziec pod kocem. Myślę że trzeba którąś opcje wybrać i tylko nad nią popracować.
Tylko zastanawiam się po co grzać w dzień tak mocno jak nikogo nie ma w domu...
ale z drugiej strony nie wyziębia się mieszkanie.
Też miałem ustawione że grzał cały dzień i było przyjemnie nawet przy 21 stopniach.
Myślę że jak przyjdą mrozy bedzie to troszkę inaczej wyglądało.

Ciesze się że razem dochodzimy do jakiś konkretnych wyników.
Ja jednak zastanawiam się jaką opcje wybrać, u mnie najlepiej jak by ustawić:
5-10 komfort 10-17 eko 17-22 komfort 22-5 eco ale nie wiem jak to wyjdzie
w praniu, ponieważ różnie moja żona pracuje no i głównie chodzi o córeczkę. Piec, to dobra nazwa i taka polska- przecież kocioł, to naczynie (zbiornik) na wodę, w którym jest ogrzewana, albo bigos.
Trzeba by użyć pełnej nazwy: kocioł centralnego ogrzewania, wentylacja a to mało praktyczne.
W moim rozumieniu w piecu pali się ogień taki sam w kotle , jak i w kaflowym piecu.
Zresztą są typowe piece z podkową i pełnią rolę typowego pieca, jednocześnie "kotła" c.o.
Jaka wtedy wyszukana nazwa i prawidłowa, aby nazwać to krótko? Takie dywagacje są mało miarodajne. Porównywanie zużycia gazu w dwóch różnych budynkach, o różnej konstrukcji, przy różnej pogodzie (temperatura, zachmurzenie - samo słońce gdy świeci czyni cuda) jest niecelowe i tylko mylące.
Porównać to można globalnie, całorocznie a nie wpisując codzienne zużycia. Wystarczy że jeden dzień pogrzejemy więcej, zakumulujemy więcej ciepła albo przygrzeje słońce i już mamy 2-3m3 mniej na dobę. Dodatkowo jeszcze kalibracja regulatora - u mnie wskazywał 19,5 gdy faktyczna temperatura była 21. Ustawiając na noc 19,5 kocioł grzał non stop i nie szło wytrzymać, dopiero ustawienie korekty temp. pomieszczenia (na podstawie odczytu z kilku termometrów testowych, zarówno rtęciowych i elektronicznych) spowodowało że wiem jak i ile grzeje.
Dom typowa kostka komunistyczna, powierzchnia grzewcza około 130m2, podpiwniczony, (w piwnicy dwa kaloryfery średniej mocy). Ocieplony styropian 8cm, ściana łącznie ma 52cm, okna plastikowe.
Od godzi 10 do 21 temp. 21, poza 19,5.
Temp. zasilania wg krzywej grzewczej 1,2 wraz z korektą wpływu pomieszczenia.
Ja od 11 października zużyłem 200m3, łącznie z c.w.u. i kuchenką 4 osoby dorosłe.

wentylacja garaży

Aktualne standardy budownictwa w Polsce, ceny działek budowlanych, ogromne (wciąż wzrastające) zagęszczenie pojazdów samochodowych, szczególnie w strefach wielkomiejskich, sygnalizują konieczność budowy wielostanowiskowych garaży podziemnych. Garaże takie, w zależności od przeznaczenia, zapewniają możliwość parkowania samochodów od kilku (małe domy mieszkalne) do kilkuset sztuk (supermarkety).
Niebezpieczeństwo związane z nagromadzeniem w pomieszczeniach garażu toksycznych produktów spalania paliw silników samochodowych wymaga technicznego rozwiązania problemu wentylacji. Ponieważ brak jest obecnie skodyfikowanych zasad projektowania wentylacji zamkniętych garaży wielostanowiskowych, prezentowany artykuł zawiera zbiór uporządkowanych wiadomości umożliwiających prawidłowe zaprojektowanie wentylacji garażu.

Uwarunkowania prawne
   Ogólne wytyczne projektowania instalacji wentylacji garaży znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity DzU z 1999 r. nr 15, poz. 140). Najważniejsze wytyczne tego rozporządzenia z punktu widzenia rozwiązania problemu wentylacji garażu to:
- §108 narzucający konieczność stosowania wentylacji mechanicznej we wszystkich garażach mających ponad 10 stanowisk postojowych;
- §150 ust. 2. wskazujący na konieczność zapewnienia, w okresie przerw w pracy wentylacji mechanicznej, prawidłowej wentylacji grawitacyjnej lub dodatkowej wentylacji mechanicznej obliczonej co najmniej na półkrotną wymianę powietrza w ciągu godziny;
- §152 określający lokalizację czerpni i wyrzutni powietrza oraz odległości wyrzutni od okien pomieszczeń przeznaczonych do przebywania ludzi; należy przy tym uwzględnić, że powietrze wentylacyjne usuwane z garażu może zawierać substancje szkodliwe dla środowiska i zdrowia ludzi;
- §276 narzucający konieczność stosowania wentylacji oddymiającej w garażu, w którym w jednej strefie pożarowej znajduje się więcej niż 50 stanowisk postojowych.
(...) 

kanały wentylacyjne

System dystrybucji powietrza bez oddzielnych urządzeń nawiewnych sprawdzający się w różnych typach pomieszczeń wentylowanych lub klimatyzowanych polega na zastosowaniu specjalnych kanałów nawiewnych równomiernego wydatku (np. system Activent - Flakt Bovent - rys. 6). Powietrze jest nawiewane całą długością przewodu przez szereg małych dysz. Charakter wypływu powietrza jest turbulentny, dzięki czemu uzyskuje się dużą indukcję i efektywne mieszanie powietrza. Takie rozwiązanie pozwala na komfortowe doprowadzanie powietrza o znacznie niższej temperaturze i możliwość asymilacji dużych zysków ciepła przy doprowadzeniu niewielkich strumieni powietrza. Zastosowanie tego systemu pozwala na efektywną wentylację całego pomieszczenia i wyrównanie pola temperatur przy zachowaniu niskich prędkości przepływu powietrza w strefie przebywania ludzi.

     Systemy wentylacyjne i klimatyzacyjne obsługujące pomieszczenia o różnych i zmiennych obciążeniach cieplnych wymagają zastosowania w nich elementów lub urządzeń wentylacyjnych umożliwiających dodatkową obróbkę powietrza. Dlatego też coraz częściej stosuje się w takich pomieszczeniach belki chłodząco-grzewcze czy klimakonwektory, które pozwalają na indywidualną regulację temperatury i strumienia powietrza nawiewanego. Dzięki zastosowaniu takich rozwiązań znacznemu zmniejszeniu ulega instalacja wentylacyjna, bowiem projektuje się ją tylko na minimalny strumień powietrza wymagany przede wszystkim ze względu na utrzymanie warunków higienicznych.
     Przedstawione  rozważania na temat elementów i urządzeń nawiewnych stanowią tylko przegląd możliwych rozwiązań stosowanych w wentylacji i klimatyzacji komfortu. W niniejszej publikacji ograniczono się tylko do opisu i przedstawienia charakterystycznych cech omawianych urządzeń. Zagadnienia związane z doborem, eksploatacją i montażem omówionych urządzeń ze względu na obszerność tematu musiały zostać pominięte.

nawiewniki w wentylacji

Nawiewnik jest końcowym elementem instalacji wentylacyjnej lub klimatyzacyjnej. Jego zadaniem jest wprowadzenie powietrza do strefy pracy w sposób zapewniający warunki komfortu przebywającym wewnątrz ludziom. W obiektach przemysłowych głównym zadaniem klimatyzacji i wentylacji jest np. odebranie zysków ciepła powstających w wyniku procesów technologicznych i w takich przypadkach komfort ludzi schodzi często na dalszy plan. 
   Element nawiewny musi być tak skonstruowany i dobrany przez projektanta, aby dostarczany przez niego strumień nie powodował uczucia przeciągu, zbyt dużej stratyfikacji temperatury w pomieszczeniu oraz hałasu. Innym ważnym zagadnieniem, łączącym się ściśle z doborem nawiewników, jest odpowiednie zaprojektowanie rozdziału powietrza w pomieszczeniu. Źle zaprojektowana lokalizacja nawiewników i elementów wywiewnych może być powodem niedotrzymania założonych parametrów komfortu cieplnego wewnątrz pomieszczenia (rys. 1). 

 
Rys. 1. Przykładowy rozdział powietrza przy użyciu kratek wentylacyjnych 

   Typ nawiewników odpowiednich dla danego przypadku zależy najczęściej od następujących czynników: 
• rodzaju wentylacji (mieszająca, wyporowa), 
• wymiarów pomieszczenia (szczególnie wysokości), 
• strumienia objętościowego powietrza wentylacyjnego. 

   Dobór nawiewników przeprowadza się w oparciu o charakterystyki danego elementu nawiewnego lub typoszeregu elementów. Z charakterystyk występujących często pod postacią nomogramów można zwykle odczytać takie dane jak: 
• spadek ciśnienia, 
• poziom hałasu, 
• zasięg strumienia nawiewanego. 
   W niektórych przypadkach można także spotkać informacje o szerokości i ugięciu strumienia w zależności od różnicy temperatury pomiędzy powietrzem nawiewanym a otoczeniem oraz wielkości i lokalizacji elementu. 
   Wśród nomogramów do doboru nawiewników najbardziej powszechny jest wykres zależności przepływu powietrza od spadku ciśnienia, na którym przedstawione są także dane dotyczące poziomu mocy akustycznej lub poziomu dźwięku w pomieszczeniu z uwzględnieniem tłumienia typowego pomieszczenia. Jeżeli nawiewnik wyposażony jest w dodatkowe elementy mające wpływ na jego pracę (np. przepustnica), to producenci uwzględniają wpływ danego urządzenia na odczytywane wyniki poprzez zamieszczenie dodatkowych nomogramów lub tabel. 
   Właściwe zaprojektowanie rozdziału powietrza w pomieszczeniu wymaga sprawdzenia szeregu warunków w procesie doboru nawiewników (rys. 2). (...) 

 
Rys. 2. Podstawowe parametry podlegające sprawdzeniu w procesie doboru nawiewników 

Elastyczność rozwiązania 
   Elementy nawiewne stanowiące istotną składową część współczesnych systemów klimatyzacyjnych muszą wykazywać się elastycznością działania pozwalającą na wykorzystanie ich w zmiennych warunkach eksploatacji pomieszczenia. Powinny one pozwalać na spełnienie wysokich wymagań stawianych przez użytkowników pomieszczeń niezależnie od pór roku oraz trybu pracy całego obiektu.

Nawiewniki - wiele rodzajów 
   Problem dostosowania do zmiennych warunków pracy wydaje się być szczególnie istotny w przypadku nawiewników przeznaczonych do montażu sufitowego (np. anemostaty, nawiewniki wirowe). Aby zapewnić prawidłowe warunki w strefie pracy element nawiewny musi dawać możliwość całkowitej zmiany charakterystyki nawiewu. W przypadku, kiedy nawiewnik dostarcza do pomieszczenia powietrze chłodne, strumień rozchodzi się pod sufitem poziomo, zwiększając swój zasięg dzięki efektowi Coanda'y. Kiedy jednak wykorzystujemy ten sam nawiewnik do ogrzewania powietrza w pomieszczeniu, strumień nawiewany jest w kierunku pionowym, tak, aby mógł dotrzeć do strefy pracy (rys. 5).  

 
Rys. 5. Nawiewnik pracujący w trybie ogrzewania i chłodzenia 

Największy zasięg - dysze 
   Kwestia dostosowania konstrukcji nawiewnika do nawiewu nieizotermicznego jest także niezwykle istotną, w przypadku elementów przeznaczonych do nawiewania strumieni o dalekich zasięgach, takich jak dysze. 
   Strumienie dalekiego zasięgu charakteryzują się występowaniem znacznych prędkości, a przy nawiewie poziomym nawet nieduża odchyłka strugi od kierunku przewidzianego przez projektanta może być przyczyną dużej zmiany warunków panujących w strefie pracy, a w konsekwencji dyskomfortu użytkownika, bądź też niedotrzymania charakteru procesu produkcyjnego. W konstrukcjach wychodzących naprzeciw tym wymaganiom regulacja kąta nawiewanego strumienia odbywa się poprzez zmianę kąta nachylenia dyszy (rys. 7), dokonywaną ręcznie, bądź też w przypadku nowoczesnego systemu za pomocą siłownika mechanicznego sterowanego przez odpowiedni układ automatyczny.

 
Rys. 7. Zmiana kąta strumienia powietrza nawiewanego przez dyszę przy trybie chłodzenia i ogrzewania 

centrale z odzyskiem

Biorąc pod uwagę korzyści wynikające z przebywania w powietrzu o odpowiednich parametrach oraz ograniczenie strat ciepła wynikających z np. potrzeby rozszczelniania okien w celu przewietrzenia pomieszczenia, to decyzja o jej zastosowaniu wydaje się jednoznaczna.
Jednak zdarza się, że zainstalowany system nie spełnia oczekiwań inwestorów. Narzekają na jakość powietrza, dobiegający z urządzenia hałas oraz parę na szybach. Aby uniknąć tego typu skarg należy przed instalacją skupić się na dobrym projekcie całej instalacji oraz właściwym doborze i montażu jej elementów.

Podstawą najczęstszych problemów związanych z działaniem nowej wentylacji nawiewno-wywiewnej jest brak odpowiedniego projektu. Wszyscy producenci i dystrybutorzy central wentylacyjnych powtarzają chórem: dobry projekt wentylacji, wykonany przez wykwalifikowaną firmę to podstawa. Bez wykonania projektu istnieje duże prawdopodobieństwo dobrania urządzenia, którego wydajność będzie albo za mała albo za duża. Z czym się to wiąże? Zbyt mała wydajność to przede wszystkim niewystarczająca ilość wymian powietrza w pomieszczeniach – odczuwamy zaduch i wilgoć. Dobranie urządzenia o zbyt dużej wydajności jest mniejszym złem - z tego względu, że większość modeli ma możliwość dopasowania wydajności. Wiąże się to jednak z większymi kosztami (droższe urządzenie, większa ilość wymienianego powietrza w pomieszczeniach, które wcześnie czy później należy podgrzać) oraz ewentualnym hałasem na anemostatach (za duże przepływy)
Przy budowie nowego domu już na etapie jego projektu należy uwzględnić wentylację z rekuperatorem. Późniejsza zmiana decyzji będzie skutkowała dodatkowymi kosztami związanymi z np. burzeniem kominów i przebijaniem się przez stropy w celu zainstalowania kanałów wentylacyjnych. Na tym etapie najlepiej też przewidzieć odpowiednie miejsce dla centrali zapewniając łatwy dostęp do strony obsługowej.

Dane techniczne:
Rekuperator z pompą ciepła AWK- wydatek powietrza nawiew/wywiew: 750-1000 m3/h.
Skład: wymiennik krzyżowy, układ pompy ciepła ( moc chłodnicza 6,2 kW), wentylatory z zintegrowanym sterownikiem 0…10V (pobór mocy 2 x 0,31 kW), filtry G4, wszystkie podzespoły zasilane napięciem 1 x 230 V, wymiary urządzenia L x B x H: 1300 x 1000 x 410 mm, masa 137 kg.

Rok wprowadzenia do sprzedaży: 2011

Zastosowanie produktu:
Wentylacja i klimatyzacja pomieszczeń użyteczności publicznej takich jak restauracje, bary, biura, sale konferencyjne, pensjonaty, hotele itp.

Opis produktu:
Urządzenie stanowi kompaktowy zestaw nawiewno-wyciągowy z odzyskiem ciepła (chłodu) na bazie wymiennika krzyżowego oraz układu rewersyjnej pompy ciepła. Aparat standardowo jest jednostką samodzielną i nie wymaga urządzeń towarzyszących. Ze względu na gabaryty, pozycję pracy oraz składane uchwyty płyt inspekcyjnych, urządzenie przystosowane jest do podwieszenia w przestrzeni podstropowej. Powietrze poddawane jest następującej obróbce. Filtracja na filtrach klasy G4, odzysk ciepła (chłodu) na płytowym wymienniku krzyżowym, odzysk za pomocą pompy ciepła, funkcja grzania zimą oraz chłodzenie latem. Jako zespoły wentylatorowe zastosowano kompaktowe zestawy typu „plug fan” z bezpośrednim napędem napędzane energooszczędnymi silnikami z elektroniczną komutacją klasy EC. Obudowa płytowa wykonana z blachy ocynkowanej i wełny mineralnej zapewnia dobrą izolację termiczną i akustyczną. Urządzenie wyposażone jest w podwójny system odpływu skroplin osobno dla lata i zimy. Jest  wyposażony jest automatykę sterującą i gotowy do montażu.

Bogata oferta rynkowa oraz liczne programy rabatowe dla instalatorów zachęcają do wyboru urządzenia bez głębszej analizy jego parametrów. Ten sposób podejścia do zlecenia może zaowocować bardzo złą opinią wystawioną montażystom. Podkreślamy, że warto mieć to na uwadze i przyjrzeć się uważnie nie tylko cenie, ale przede wszystkim, danym technicznym i kosztom eksploatacji.
Zacznijmy od wydajności urządzenia „obciążonego” instalacją, czyli sprężu dyspozycyjnego. Rekuperator bez instalacji ma niejednokrotnie znacznie większą wydajność niż rekuperator zainstalowany w systemie – po prostu wentylatory urządzenia muszą przezwyciężyć opór instalacji. Dane takie można odnaleźć w dokumentacji technicznej w formie tabeli zależności wydajności rekuperatora od sprężu. Niektórzy producenci opisując swoje centrale podają dwie wartości maksymalne: wydajności i sprężu. Wiedzą oni o tym, że nigdy jednocześnie nie występuje maksymalny spręż i maksymalna wydajność. Dla większości instalacji spadek ciśnienia (sprężu) oscyluje w granicach 100 do 150 Pa, dlatego też należy przyjąć nie mniejszą wartość niż 150 Pa.

Radzimy zwrócić również uwagę na wartość sprawności wymiennika. Często producenci podają sprawność samego wymiennika centrali wentylacyjnej, a nie całego urządzenia. Szczególnie tańsze modele, ze względu na występowanie mostków termicznych w urządzeniach, mogą posiadać realną sprawność znacznie mniejszą niż deklarowaną przez producenta. Często też podaje się jedynie maksymalną sprawność teoretyczną, która możliwa jest do uzyskania wyłącznie w warunkach laboratoryjnych, a i to dla niezrównoważonej wartości nawiewu i wywiewu lub wyłącznie dla rekuperatora wyposażonego w nagrzewnicę, która podgrzewając powietrze podwyższy nam wartość sprawności temperaturowej urządzenia. Zdarza się, że podają sprawność dla temperatur, jakie w rzeczywistości nigdy nie występują, za to pozwalają na sztuczne uzyskanie maksymalnej sprawności wymiennika. Warto, więc zorientować się, czy deklarowana sprawność wynika tylko z dokumentów producenta, czy została potwierdzona przez certyfikowaną instytucję oraz czy badania zostały wykonane dla realnych wartości temperatury i wilgotności –. Zastanawiając się nad wyborem stacji wentylacyjnej, warto również wziąć pod uwagę możliwość zmiany wydajności przepływu powietrza (ilości wymian powietrza w pomieszczeniach). Jest to szczególnie istotne, gdy mieszkańcy często przyjmują dużą ilość gości. Atutem, przemawiającym za konkretnym modelem może być dodatkowe wyposażenie w postaci kasety letniej, dzięki której dom jest wentylowany świeżym i filtrowanym powietrzem czy wbudowana klapa obejścia (bypass). Doradca z firmy Pro-Vent ostrzega - wiele central wentylacyjnych na rynku, reklamowanych jako posiadających bypass (czyli obejście wymiennika) ma go w formie częściowej. Tylko połowa powietrza omija wymiennik bypassem, druga natomiast przechodzi przez rekuperator i latem jest niepotrzebnie ogrzewana, co nie pozwala na schłodzenie domu w letnią noc (niejednokrotnie niwecząc działanie gruntowych wymienników ciepła).
Nie bez znaczenia są koszty eksploatacji. Wpływa na nie głównie pobór energii elektrycznej przez wentylatory. Jak podpowiada doradca z firmy Pro-Vent - wprowadzane na rynek wentylatory stałoprądowe zużywają mniej prądu, ale tylko przy mniejszych wydajnościach central, natomiast praca na maksymalnym biegu to pobór mocy taki sam jak przy tradycyjnych wentylatorach. Różnica jest natomiast zauważalna, gdy będziemy zmuszeni wymienić wentylator. W centralach wentylacyjnych MISTRAL 400 wymiana wentylatora to koszt ok. 400 zł, natomiast w centralach z wentylatorami stałoprądowymi możemy się liczyć z wydatkiem 800 – 1000 zł. Podsumowując koszty eksploatacji trzeba wziąć również pod uwagę wymianę filtrów, która jest wskazana minimum co trzy miesiące. Jest to działanie niezbędne, w celu utrzymania czystości kanałów i, co się z tym wiąże, powietrza, oraz bezawaryjnej pracy wentylatorów.

Dane techniczne:

·             Wydajność wentylacji: 100-400 [m3/h]

·             Moc znamionowa: 18-169 [W]

·             Dopuszczalne opory układu: 160 Pa przy 300 m3/h

·             Wymiary: 706x780x565 [mm]

·             Klasa filtra: EU3 (EU7, opcja)

·             Waga całk.: 39 [kg]

·             Wydajność cieplna: 95 %.

Atesty, aprobaty, certyfikaty, CE itp (nazwy i numery): DEKLARACJE ZGODNOSCI CE
Zastosowanie produktu:
Rekuperator Orcon przeznaczony jest do wentylacji z odzyskiem ciepła dla budynków jednorodzinnych , apartamentów , mieszkań , sklepów , biur oraz powierzchni handlowych.

Opis produktu:
Rekuperator Orcon 300/400 posiada wymiennik krzyzowo-przeciwpradowy o maksymalnej sprawności odzysku ciepła 97%. Wyposażony jest w wentylatory prądu stałego EBM z funkcja (utrzymują wydatek na zadanym poziomie bez względu na opór systemu) . Posiada standardowo wbudowany automatyczny proporcjonalny bypass oraz wbudowany czujnik wilgotności powietrza . W momencie wzrostu wilgotności np. podczas prysznica lub gotowania , urządzenie automatycznie podnosi wydatek powietrza do momentu spadku poziomu wilgotności.  Ponadto w standardzie dostępne jest bezprzewodowe sterowanie rekuperatorem , co eliminuje konieczność kablowania automatyki. Na życzenie użytkownika urządzenie może być sterowane dodatkowymi bezprzewodowymi przełącznikami oraz wyposażone w bezprzewodowe detektory CO2. Wybór rekuperatora, to zadanie nie łatwe, zwłaszcza dla inwestora, czy instalatora z niezbyt wielkim doświadczeniem w tworzeniu nowoczesnych instalacji wentylacyjnych. Trzeba bardzo skrupulatnie przyjrzeć się ofercie i najlepiej skonsultować decyzje z doradcą technicznym. Błędy popełnione przy wyborze rekuperatora mogą być zauważalne dopiero po latach. Najczęstszy z nich to krótkowzroczna oszczędność. Polega ona na obniżeniu kosztów całego systemu wentylacyjnego poprzez dobranie urządzeń o mniejszej, niż konieczna wydajności. Faktura będzie wyglądała zadowalająco, gorzej z samopoczuciem domowników po kilku lub kilkunastu miesiącach. W pomieszczeniach będzie odczuwalna duszność, a nieprzyjemne zapachy nie będą skutecznie usuwane. Na samopoczucie inwestora mogą mieć również wpływ późniejsze rachunki za eksploatację i serwis systemu. Najtańsze urządzenia wcale nie gwarantują ekonomicznej kalkulacji kosztów. Często właśnie te najtańsze w zakupie rozwiązania łączą się ze zwiększonymi kosztami eksploatacji i już po roku-dwóch kosztują więcej niż rekuperatory dobrej marki. Wybierając urządzenia nowoczesne możemy liczyć na mniejsze zużycie energii elektrycznej oraz większą wydajność, czyli realnie większy odzysk ciepła przy większej wydajności wentylatorów. Centrale wentylacyjną z odzyskiem zwaną też rekuperator instalujemy zwykle na strychu i łączymy za pomocą kanałów ze wszystkimi pomieszczeniami w budynku, które chcemy wentylować. I tak do pokoi dziennych, pokoi dzieci i sypialni wentylator wdmuchuje świeże powietrze za pomocą systemu kanałów i kratek wentylacyjnych umieszczonych w poszczególnych pomieszczeniach. Nawiewu nie stosujemy w hallu i na korytarzach. Miejsce nawiewu powinno być tak dobrane aby zapewnić dobrą wymianę powietrza, najlepiej w okolicach okien z dala od drzwi

Wybierając urządzenia nowoczesne, np. DAYTONA 350 na silnikach prądu stałego możemy liczyć na mniejsze zużycie energii elektrycznej (roczny koszt to zaledwie 525,6 zł) w stosunku do urządzeń starego typu oraz większą wydajność, czyli realnie większy odzysk ciepła przy większej wydajności wentylatorów – nawet do 95% .
Przy wyborze rekuperatora początkujący instalatorzy często też zapominają o uwzględnieniu oporów instalacji oraz sprężu dyspozycyjnym rekuperatora. Efekt tego jest taki, że rzeczywista wydajność urządzenia zmniejsza się o ponad połowę.

Odzysk wilgoci
Istotną funkcją wymiennika obrotowego jest odzysk wilgoci, który zapobiega nadmiernemu przesuszaniu się powietrza w pomieszczeniach. Ma to ogromne znaczenie w okresie zimowym, kiedy zawartość wilgoci w powietrzu zewnętrznym jest bardzo niska. Większość wymienników dostępnych na rynku nie posiada tej funkcji.

Odzysk chłodu
W okresie letnim, gdy na zewnątrz są wysokie temperatury, a pomieszczenia są klimatyzowane, centrala odzyskuje chłód z powietrza usuwanego, dzięki czemu temperatura powietrza nawiewanego jest niższa od temperatur zewnętrznych . 

Łatwość montażu
Centrale gotowe do instalacji bezpośrednio po zakupie – są bardzo łatwe w montażu.

Specyfikacja urządzenia 

Wydajność	+266/-266 m³/h
Zalecana kubatura	0-410 m³
Moc wentylatorów	119/119 W
Zasilanie	230 V ~/50 Hz
Zabezpieczenie	10 A szybkie
Zabezpieczenie przed przegrzaniem	Tak
Króćce przyłączeniowe	Ø 125 mm
Waga	45 kg
Filtr (standard)	F7/F5
Nagrzewnica	wtórna elektryczna

Plaza jest wytwarzana z podejściem serwisowym zarówno z lewej jak i prawej strony.

Podstawowym błędem montażowym, już wcześniej zaakcentowanym, jest brak dobrego (lub, o zgrozo, wcale) projektu systemu wentylacji. Bez tego nie mamy pełnej informacji, na jakiej podstawie dobrać anemostaty i jak poprowadzić kanały nawiewu i wywiewu oraz o jakiej średnicy?
Do wentylacji pomieszczeń pobierane jest powietrze z zewnątrz budynku. Mimo zamieszczonych w rekuperatorze filtrów należy zwrócić uwagę na miejsce umieszczenia czerpni. Powietrze zewnętrzne należy pobierać w miejscu, w którym istnieje najmniejsza możliwość wystąpienia zanieczyszczeń. Otwór zasysania dla powietrza zewnętrznego i otwór wydmuchowy powietrza wylotowego powinny znajdować się możliwie najdalej od siebie (minimalny odstęp dla uniknięcia spinki strumieni to 3 m). Należy przy tym uwzględnić kierunek wiatru, aby uniknąć wpływów wywieranych przez siłę wiatru. Przyłącze systemu kanałów do przyłącza na ścianie zewnętrznej musi zostać zaizolowane termicznie i być szczelne dyfuzyjnie. Ważne jest nie tylko miejsce montażu czerpni, ale również jej wielkość. Zbyt mała czerpnia ścienna lub brak skrzynki rozprężnej skutkują zaciąganiem wody opadowej, zatykaniem siatki czerpni oraz wzmożonym hałasem.
Proces odzysku ciepła prowadzi do powstania kondensatu. Dlatego nieodpowiednie umieszczenie odpływu skroplin, brak jego ocieplenia i brak odpowiedniego zasyfonowania doprowadzi do zamarzania kondensatu, gromadzenia się wody w centrali oraz cofanie się zapachów z instalacji kanalizacyjnej. 
Wszystkie przewody, szczególnie te znajdujące się w nieogrzewanych obszarach i prowadzone poza ciepłą strefą budynku, muszą być dyfuzyjnie szczelne i termicznie zaizolowane (min. 50 mm). Przewody powietrza zewnętrznego oraz wylotowego powinny być w każdym przypadku zaizolowane termicznie przed powstawaniem  (min. 20 mm) i posiadać zewnętrzną izolację paroszczelną. Skutkiem nie dostosowania się do tego zalecenia będzie spadek efektywności odzysku ciepła, wykraplanie się wilgoci w zimnych kanałach, szczególnie przy wyłączonej centrali.

System wentylacji mieszkań nie może być eksploatowany razem z otwartymi instalacjami paleniskowymi z zasysaniem powietrza do spalania z kotłowni (np. otwarty kominek, kocioł z komorą otwartą). Spaliny „wysysane” są do pomieszczenia, przez co stwarzamy olbrzymie zagrożenie dla mieszkańców. W przypadku połączenia układu wentylacji mechanicznej z ogrzewaniem kominkowym bardzo istotne jest zamontowanie odpowiednich, szczelnych przepustnic zwrotnych, aby uniemożliwić cofanie się rozgrzanego powietrza do centrali. Może to spowodować uszkodzenie mechanicznych części rekuperatora.

la prawidłowego funkcjonowania wentylacji z odzyskiem ciepła jest zapewnienie przepływu powietrza przez wszystkie pomieszczenia. Właściwą cyrkulację zapewnią szczeliny pod płaszczyzną drzwi wewnętrznych lub kratki wentylacyjne. Wielkość szczeliny będzie wystarczająca przy zachowaniu światła od 0,8 do 1,2 cm. 
Standardowo nie należy podłączać okapów kuchennych do urządzeń wentylacji mechanicznej. Przede wszystkim dlatego, że w okapie spodziewamy się znacznie większych strumieni objętościowych (> 300 m3/h). Nie bez znaczenia jest także fakt występowania w systemie wyciągowym osadów tłuszczu i produktów spalania, które mają negatywny wpływ na sprawność działania całego systemu.

Pracująca centrala wentylacyjna na skutek działania wentylatorów zostaje wprawiona w drgania. Radzimy, aby w budownictwie szkieletowym lub wszędzie tam, gdzie są stropy drewniane zastosować dodatkowe odsprzężenie np. dzięki dodatkowej płycie betonowej lub tłumików drgań. Centrala wentylacyjna to duża skrzynia blaszana, serce systemu wentylacji wywiewno – nawiewnej. Powietrze zasysa się z zewnątrz za pomocą czerpni, a usuwa przy pomocy wyrzutni wentylacyjnej. Najlepiej jeśli czerpnia powietrza umieszczona w zewnętrznej ścianie budynku od strony nawietrznej, czyli przeważnie od zachodniej strony. Natomiast wyrzutnię powietrza montuje się po przeciwnej stronie budynku od strony gdzie wiatry wieją najrzadziej, to najczęściej strona wschodnia.

 Zwracamy uwagę, aby przy montażu instalacji nie stosować zbyt wielu kształtek i przejść pod kątem 90 stopni. Stwarzają one zbyt duży opór na instalacji, wydatki są za małe i powodują spadek ciśnienia. Natomiast głównym zaleceniem  firmy Rekuperatory.pl jest to, aby nie wykonywać całej instalacji z przewodów elastycznych, izolowanych lub nie, bez wykorzystywania jakichkolwiek złączek, trójników czy kolan. Instalacja tego typu jest, co prawda tańsza, ale mniej efektywna, niż instalacja wykonana w technologii przewodów sztywnych. Ponadto często „rozchodzi się w szwach” jeszcze w trakcie montażu. Także regulacja tego typu instalacji jest bardzo trudna lub wręcz niemożliwa.  Przestrzegamy przed umieszczaniem central wentylacyjnych w przestrzeniach nieogrzewanych. Może to doprowadzić do zamarzania wymiennika centrali oraz wykraplania się wilgoci wewnątrz rekuperatora (szczególnie przy wyłączonej centrali). Nie należy montować nagrzewnic tuż za centralą, bo doprowadzi to do nierównomiernego przepływu powietrza przez nagrzewnicę i braku możliwości wykorzystania pełnej jej mocy. Z kolei brak przepustnic przed newralgicznymi anemostatami (np. pierwszy za centralą) skutecznie zaburzy domową ciszę szumami na anemostatach.

Rynkowy wybór urządzeń jest bardzo duży. Służąc radą swojemu klientowi nie zawiedźcie jego oczekiwań wybierając produkt nieodpowiedni do jego potrzeb i parametrów budynku. Doskonały montaż może nie wystarczyć, kiedy rekuperator jest zbyt małej mocy, lub odwrotnie – najlepsze urządzenie nie będzie spełniało swojej funkcji, jeśli będzie niewłaściwie zainstalowane.